De Taiga Zwijntjes

Of je hier belezen, ingelezen, doorgelezen in moet. Of net zonder enige voorkennis, kennis, verwachting, hoop. Wat was de vraag? Dit is: in elk geval een klapper (klapstuk?) van een tekst — ‘gedichten’ (gedichtjes, p. 13) kan je het niet noemen. Poëzie, poëtisch, poëticaal, PO-EMEN. Ja.

Ik bespeur nogal wat verontwaardiging, weerzin, misselijkheid, gortige kaalslag; of is het uitputting, je m’en foutisme, laconieke kan-me-nog-slechts-vaag-schelen?

Een politiek werk, een artistiek werk, een literair werk, een sociaal werk; dus over politiek, de kunst, de letteren — de maatschappij vandaag. Een zaptocht langs themakanalen, drive by shootings, stadsangst, hypes en cliques en society-ongedierte. Terreurberichten.

Deel één verwart meer dan deel twee; het eerste een landschapssetting van sterk dystopisch-surreeële aard, het tweede een persoonlijker weerwoord. Deel één vergt wennen: dit is niet slechts corrupt enjambement of caleidoscopische bladspiegels. Het is chaos en bomkrater.

Daarna raak je snel gewend. Welkom in wonkaland.

Uit één, De Taiga:

je feestslinger doet algauw duzend euri
de ontmanteling helpt onbedoeld
de geile wereld aan een podium
kom verder ATTENTION: zo blazen we je
van de sokken met onze po-emen

een ijdel behaagziek ikken hikken de knik in mijn stem

doet geen dode recht brauch kein geleend verdriet om me goedkoop

te bezuipen in de eerste de beste dollarbar de televisiekok met name
mocht op de pleziervaart niet ontbreken het hoofdpodium hing
van zweetlozing, voortijdige chatharsis en slikvocht aan elkaar
nog voor het poëziediner lostbarstte was ik die gedichtjes
spuugzat

Een lang fragment (nodig!) maar eentje wat zowel erg herkenbaar is als volstrekt alienating; dit maak je mee + hier wil je niet zijn + OMG. Voor mij (niet dé maar) een kenmerkende passage. Er zijn er meer, het gaat door.

Uit twee, De Zwijntjes, de laatste drie verzen, die de hele bundel (wat mij betreft) samenvatten:

57
de ingesponnen vlieg is leeg
voor een boeddhanatuur is dit niet schokkend
maar messcherp of radicaal
het huis molest

58
macht en ideologie in steen uitgedrukt
en wij zeldzaam broedpaar
beschut en afgedekt door het veld
grom-hijgend

59
wij halen ons hart hier op
dronken het is een relict van de laatste ijstijd
helm lamp kalasjnikov
blaffende apen

Empty shells, zen-gedoe, woningmarktinstorting, teruggetrokken defaitisme, boos, fun (FUN!), loerende dood, wij zijn erger dan apen: onderontwikkeld, regressief, catatonisch diabolisch.

Deze verzen zijn voor mij: het is om zeep sit back bekijk de waanzin.

Breughel en Bosch.

De Taiga Zwijntjes, Astrid Lampe. Querido, 2015