Droom vrijuit

Het is een klus om al het werk van van Doorn in één keer te lezen en als bibliotheekontlening verliest deze verzameling dan ook de luxe om slechts af en toe in ‘s mans kosmologie onder te duiken.

De seks en drugs en nog meer seks en masturbatie, hoeren, drank etc. hoorden bij de tijd, de stijl, de pose en de performance, en het heeft weinig zin dit zonder die context tot je te nemen. Toch, het voelt niet gedateerd, veeleer ‘belangrijk’ (benevens daardoor onvermijdelijke gebreken) en – hoewel tevens door de mythologie van de geestesverruiming gekleurd – blijft een korte cyclus als Magistrale stralende zon een indrukwekkend stuk woordkunst.

Uitgave om te hebben dus, veeleer dan iets om even snel door te nemen want dat is schier onmogelijk en ongetwijfeld niet bevorderlijk voor geest en lichaam. Anderzijds, een sterkte die zeker in dit oeuvre zit: je leest en leeft mee alsof je er pal in zit, in de provo en de tegencultuur van die tijd; en dat zonder al te veel nefaste neveneffecten.

Droom vrijuit: alle gedichten, Johnny van Doorn. De Bezige Bij, 2014