Skip to content
Face Screaming in Fear door Gert Vanlerberghe

Getipt door Max Temmerman

Mijn tekst Post Truth werd getipt door Max Temmerman op Azertyfactor. Er is sprake van vleugjes Clint Eastwood en snuifjes Claus. Dat valt te liken.

Persoonlijke takeaway hier is toch de klemtoon die de (zeer vermakelijke) recensie legt op actuele poëzie, en dat Temmerman de vervreemding en kunstmatigheid in de tekst weet te appreciëren. Schraal, suggestief en mediatiek zijn andere termen die erg treffen.

Ik las deze tekst enkele dagen eerder nog op Ballonnenvrees getooid in een zelfgemaakt masker van emoji U+1F631 – zie foto – waarvan hier een samenvatting door Gert Vanlerberghe

De review in citaat:

7 redenen om het gedicht Post Truth van Nils deze week met de hulp van veel trommelaars en trompettisten uit te roepen tot Azertytip van de week.

1) Een sterk gedicht begint àltijd met een sterk openingsvers. Een slecht gedicht kan nog sterk eindigen, een goed gedicht kan onmogelijk een flauwe opener rechttrekken. Ik vind ‘Het is geen tegenstelling//in begrippen’ interessant. Het is vaag genoeg om geïnteresseerd verder te lezen. Vaak geeft een openingsvers immers al veel te veel prijs. Onthou: vaag is goed.

2) Er staan veel mooie verzen in. En met mooi bedoel ik: lekker bekkend én interessant tegelijk. Het vierde distichon bijvoorbeeld ‘ik houd me schijnbaar in beraad’, ik kan daarmee verder. Ik hou van het suggestieve dat erg gebald wordt uitgebeeld, en ook van het leentjebuur spelen bij journaals en duidingsprogramma’s op tv. Dat laatste doet de auteur in dit gedicht wel vaker. Iemand houdt zich in beraad, het gaat over arbeidscontroles, over het papierwerk van het ziekenfonds. Om het duur en chique te zeggen: er zit nogal wat afstand en aliënatie in dit gedicht. Met dank ook aan deze mediatieke termen.

3) Enjambementen zijn gevaarlijk. Als ze niet strikt noodzakelijk zijn, ogen ze flauwer dan de gemiddelde songtekst van een kleinkunstformatie. Omdat dit gedicht is opgebouwd uit schrale stukken tekst, erg uitgepuurd allemaal, vind ik ‘zie geen kwaad behalve in/stilte stuk//gaan na de heetste december na’ erg goed werken.

4) Raqqa, Dakota: huh? Waarover gaat dit gedicht? Behalve dat er veel actualiteit in zit (zie ook reden 6) kan ik deze vraag niet pasklaar beantwoorden. Ik denk aan flarden van Hollywoodfilms, ik denk aan begrippen als silent majority & fake news & rust belt & kiesvee & ongemak & bange blanke mannen – Clint Eastwood komt steeds weer tevoorschijn. De Eastwood vol wraak die het recht in eigen handen neemt.

5) Een mespuntje Claus maakt elk gedicht straffer. Voller van smaak. ‘of het kwaad bloed niet gestold is’ is de verse koriandertak in dit wokschoteltje.

6) Actuele poëzie schrijven. Het kan. Ik heb dus geen enkel idee waar dit gedicht over gaat (de branie waarmee de auteur het schreef, vergemakkelijkt de interpretatie ervan ook niet), maar deze verzen beelden mooi uit hoe Trump zich nu voelt, enkele dagen voor zijn eedaflegging. Ze lezen als een typerende psychologische karakterschets: ‘zou ik me dan in stilte/afvragen//waarom de woede hier/nog verborgen//lijkt in onszelf? woede zit//in stille ogenblikken/van faalangst”

7) Woede zit in stille ogenblikken van faalangst. Kijk: dit is poëzie.

Published inSchrijven
Theme: Author. CMS: WordPress