Open Podium

Voorbije woensdag vond in boekhandel De Groene Waterman de première plaats van een nieuw literair podium. De organisatie was in handen van stagiaire Silke Huybrechts, en behalve ‘open podium voor nieuw talent’ had het nog geen naam, maar hopelijk komt dat nog.

De vraag is uiteraard: is er nood aan nòg een podium in Antwerpen, naast Ballonnenvrees, De Sprekende Ezels, Kraak, You On Stage en talloze andere van meer of minder literair allooi? Of beter: waarom was dit anders en verdient het een plek?

Anders zijn

Eerst en vooral is er het kader: een boekhandel. Naast het air van geletterdheid of sérieux zorgt dit alvast voor een preselectie: minder acts die naar slam, comedy of zelfs rap neigen; wél meer auteurs die klassieke of prozapoëzie brengen. Woensdag kwamen zelfs een kortverhaal en enkele passages uit een roman aan bod. Dit zijn genres die op andere podia niet gauw ruimte zullen vinden.

Een tweede element in dit opzet is een noodgedwongen kleinschaligheid. Geen muzieksessies, geen kroeggebeuren, geen feest. Dat letterenavonden zoals eerder genoemd soms een feestje zijn, is weliswaar heerlijk, maar hier lag de focus op het woord en het luisterplezier. In die mate zelfs dat geluidsversterking aanwezig was maar niet hoefde. Alles bleef klein en intiem, haast alsof het een huiskamerlezing was.

Ten slotte, een laatste gevolg hiervan, is het ontbreken van wat ik een spelelement zou noemen: er is geen wedstrijd (voor prijzen, finaleplaatsen of populariteit) en zeer weinig ego. Er stonden uitdrukkelijk geen ‘bekende’ namen op de affiche, en er moest geen ‘sfeertje’ gemaakt worden. Er waren introducties maar geen MC. Dit alles lijkt me voor ‘nieuw talent’ zeker een drempelverlagende factor.

Opmerkelijk was hierbij toch het niveau: dat was hoog genoeg om de avond aangenaam te houden; iedereen die optrad had duidelijk schrijfervaring en wist minstens ook hoe een tekst te brengen.

Nog een indicatie misschien, dat dit verborgen nieuw talent er wel degelijk is, maar mogelijk niet de zin ziet van, of de weg vindt naar, andere podia. Schrijvers die misschien niet klaar zijn zich aldus te presenteren of te doen gelden, die vooral willen uitproberen, voor zichzelf, maar ook om te delen en om zich te verbeteren.

Proeven en testen

Jammer was dat voor deze proefeditie weinig volk aanwezig bleek; ook niet de talloze auteurs die zich hadden ingeschreven als performer maar niet als publiek kwamen opdagen. Dit versterkte weliswaar het intieme gevoel en de rustige sfeer maar het had meer gemogen. Ook voor publiek is er aanvankelijk een drempel en een testfase.

Voor zover ik de feedback die avond en achteraf meekreeg, is er bij De Groene Waterman zeker de wens om dit te herhalen, misschien tijdens de openingsuren van de zaak. Ook dat zou een interessante aanpak zijn die uniek is en veraf ligt van wat er al wordt aangeboden.


Aanwezige auteurs: Anne Mieke Vermeulen, Luc Mensaert, Daan Janssens, Maite De Beukeleer, Margot Coremans en Willem Ardui, Jasper Coremans, Hans Borodowski, William Roelant, Maike Bretschneider, Delfien Vanden Heede, en ikzelf.