Vysotsky

Vladimir droge hond dit ging onze week zijn
hoe lang is het geleden weet je nog?
Je raakte verloren in en onder
vlagen van oud en nieuw
en minder sneeuw dan ooit

hoe kon het anders?
En dan sta je daar

mijn herinneringen over je nieuwe smoel
gepleisterd de fles onder je jas ja — proestend
maatje wij gaan op stap en ik wist al
dit gaat dagen duren

Voorwaarde was na de noen
turkish delight en Gymnopédies
Goncharev op het dagbed tot
onder de donkere vingerplanten
de nacht in de enige kroeg waar
roken moest — iedereen iedereen
wat wijs zou maken
maar je kwam

(hoe kon het anders) als een ijzige
onbekende aangewaaid

Je deed je riedel ik de mijne
Baby it’s a Hold-up! en aldus
ginnegappend struikelden we

(hoe kon het anders) temeer
tegen grenzen aan jij
de dood en ik het leven
Vladimir het werd één ogenblik
42 winters was genoeg

hoe kon het anders?
De wolf breekt niet

met traditie
je bent jaren
nooit meer weg gegaan